تبليغاتX
http://seiresamavat.blogfa.com

 

 

مولای یا مولای  انت العزیز وانا الحقیر

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 19:7  توسط روح الله   | 

چه شد تنهایی شبهای سنگر                                

                                               که دل بود وتمنا بود ودلبر

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 19:0  توسط روح الله   | 
 

 

 

پندار ما این است که ما مانده ایم وشهدا رفته اند  اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است وشهدا مانده اند

 

                                        سیدنا الشهید آقا مرتضی آوینی

+ نوشته شده در  جمعه سی ام فروردین 1387ساعت 12:16  توسط روح الله   | 
امروز یاد سفر های جنوب  وبازدید از مناطق  جنگی افتادم

چه روزهایی بود  .با بچه ها ،یک دل و یک صدا

............

یادش بخیر

یاد ۱۱۰ بار ذکردر مقتل  آقا سید مرتضی  آوینی بخیر.

 یاد شلمچه بخیر

یادطلاییه .یاد مقتل شهدای بهبهان  ویاد یا زهرا یازهرا گفتن  دم غروب

یاد ذکر  ولی الله سید علی  تو خاکها

یاد  اون روزها که این شعر ها  رو می گفتیم:

ابوالفضل علمدار   خامنه ای نگهدار

ای بسیجیها  بیایید یاور  رهبر باشیم

 سر به دست آماده تقدیم رهبر باشیم

هر که خواهد یاور فاطمه باشد داند

 یاری خامنه ای یاری زهرا باشد

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 13:36  توسط روح الله   | 


روى القاضى نور اللّه عن الصادق عليه السلام قال:

خداوند حرمى دارد كه مكه است پيامبر حرمى دارد و آن مدينه است و حضرت على (ع) حرمى دارد و آن كوفه است و قم كوفه كوچك است كه از 8 درب بهشت سه درب آن به قم باز مى شود - زنى از فرزندان من در قم از دنيا مى رود كه اسمش فاطمه دختر موسى (ع) است و به شفاعت او همه شيعيان من وارد بهشت مى شوند .

 
عن سعد عن الرضا(ع) قال:
 
امام رضا (ع) فرمود- كسى كه حضرت فاطمه معصومه را زيارت كند پاداش او بهشت است .
 
 
 
امام رضا(ع) در روايتى ديگر مى فرمايد:
 
 
هركس نتواند به زيارت من بيايد، برادرم را در رى يا خواهرم را در «قم» زيارت كند كه ثواب زيارت مرا در مى يابد. (٢)
 
 
 
وفات  کریمه اهل بیت،حضرت معصومه تسلیت عرض می نماییم
 
 
 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387ساعت 12:19  توسط روح الله   | 
با سلام حرفی  نداشتم که برایتان به یادگار بگذارم

فقط  اینکه  چند  روزی است  در  عزای  بهترین  همدم تنهای  نشته ایم 

عزای  مادر مهربان

مادر جان روحت شاد  ویادت گرامی باد

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت 19:26  توسط روح الله   | 
  گوشه ای از زندگی  وحیات  بزرگ مرد توحید : 

حضرت آقا جان سید علی قاضی  طباطبایی(ره)

 مطالب زیر گزیده ای از توصیه ها و وصایای آیت الله سید علی قاضی)ره) است که به شاگردان و اطرافیان خود فرموده اند و ما آن ها را به اختصار ذکر می نماییم. باشد که کلامش چون صاعقه ای بر قلبمان بدرخشد و راهنمایمان در تاریکی ها باشد.:

نماز

شما را سفارش می کنم به اینکه نمازهایتان را در بهترین و با فضیلت ترین اوقات آنها به جا بیاورید و آن نمازها با نوافل، 51 رکعت است؛ پس اگر نتوانستید، 44 رکعت بخوانید و اگر مشغله های دنیوی نگذاشت آنها را به جا آورید، حداقل نماز توابین را بخوانید [ نماز اهل انابه و توبه هشت رکعت هنگام زوال است ].

مرحوم علامه طباطبایی و آیت الله بهجت از ایشان نقل می کنند که می فرمودند:

« اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند. »

 

مرحوم آقای سید هاشم رضوی هندی می فرمایند:
روزی یکی را به محضر آقای قاضی آوردند که مثلا آقا دستش را بگیرد و راهنمایی اش کند. مرحوم آقای قاضی فرموده بودند:

« به این آقا بگویید که نماز را در اول وقت بخواند. »

بعد معلوم شد که آن آقا وسواس در عبادات داشته و نماز را تا آخر وقت به تأخیر می انداخته است.

 

اما وصیت های دیگر، عمده آنها نماز است. می فرمودند نماز را بازاری نکنید اول وقت به جا بیاورید با خضوع و خشوع.

اگر نماز را تحفظ کردید همه چیزتان محفوظ میماند و تسبیح صدیقه کبری سلام الله علیها که از ذکر کبیر به شمار می آید و آیت الکرسی در تعقیب نماز ترک نشود.

 

قرآن

آیت الله میرزا علی قاضی به مرحوم آیت الله شیخ علی محمد بروجردی
(از شاگردان برجسته آقای قاضی) فرموده بودند که:

« هیچ گاه از قرآن جدا مشو و ایشان تا آخر عمر بر این سفارش آقای قاضی وفادار و پایبند بود. هر وقت از کارهای ضروری و روزمره فارغ می شد، قرآن می خواند و با قرآن بود. »

 

نماز شب

 

« اما نماز شب پس هیچ چاره و گریزی برای مؤمنین از آن نیست، و تعجب از کسی است که می خواهد به کمال دست یابد و در حالی که برای نماز شب قیام نمی کند و ما نشنیدیم که احدی بتواند به آن مقامات دست یابد مگر به وسیله نماز شب. »

 

علامه طباطبایی می فرمودند:
« چون در نجف اشرف برای تحصیل مشرف شدم، از نقطه نظر قرابت و خویشاوندی گاه گاهی به محضر مرحوم قاضی شرفیاب می شدم تا یک روز در مدرسه ای ایستاده بودم که مرحوم قاضی از آن جا عبور می کردند. چون به من رسیدند، دست خود را روی شانه من گذاردند و گفتند:

ای فرزند! دنیا می خواهی نماز شب بخوان، آخرت می خواهی نماز شب بخوان! »

 

توسل به حضرت سیدالشهدا(ع)

محال است انسانی به جز از راه سیدالشهدا علیه السلام به مقام توحید برسد.
سریان فیوضات و خیرات از مسیر حضرت سیدالشهدا علیه السلام است و پیشکار این فضیلت هم حضرت قمر بنی هاشم ابالفضل العباس علیه السلام است.

 

دعا برای فرج امام زمان(ع)

 
از آن چیزها که بسیار لازم و با اهمیت است دعا برای فرج حضرت حجت ـ صلوات الله علیه ـ در قنوت نماز وتر است بلکه در هر روز و در همه دعاها.
 
دل هیچ کس را نرنجانید!
دیگر آن که، گر چه این حرفها آهن سرد کوبیدن است، ولی بنده لازم است بگویم اطاعت والدین، حسن خلق، ملازمت صدق، موافقت ظاهر با باطن و ترک خدعه و حیله و تقدم در سلام و نیکویی کردن با هر برّ و فاجر، مگر در جایی که خدا نهی کرده.
الله الله الله که دل هیچ کس را نرنجانید!
تا توانی دلی بدست آور
دل شکستن هنر نمی باشد

 

ادامه دارد............

بر گرفته از کتاب عطش



+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 12:17  توسط روح الله   | 

 آری  دنیا  بداند  که :

                               صلح امام حسن  تکرار نخواهد شد

                            

جوونی ما به فدات  سید علی خامنه ای

    کی می رسیم به کربلات  سید علی  خامنه ای

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 11:27  توسط روح الله   | 

 ما ذوالفقار حیدریم      فداییان  رهبریم

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 10:7  توسط روح الله   | 

 

                                      برنامه درکارها

*امام براى كارها و فعاليت‏ها و برنامه‏هاى روزانه خود جدولى داشتند كه خود ايشان آن را تهيه مى‏كردند. در آن جدول كارهاى همه ساعات شبانه‏روزى امام درج شده بود به جز ساعاتى از شب كه براى نمازشب و راز و نياز با خدا از خواب برمى‏خاستند.

                                      عدم اتلاف  وقت

**امام در تمام طول شبانه‏روز حتى يك دقيقه وقت تلف شده و بدون برنامه از قبل تعيين شده نداشتند. ايشان روزى سه مرتبه و هر بار نيم ساعت قدم مى‏زدند كه اين راه رفتن با ذكر گفتن همراه بود; يعنى نيم ساعت راه رفتن با ساعات تنظيم نمى‏شد بلكه با ذكرهايشان تنظيم مى‏شد.

                                  

                  توسل

***زيارت عاشوراى ايشان ترك نمى‏شد و آن را با صد لعن و سلام مى‏خواندند. در ماه مبارك رمضان هر روز ده جز قرآن مى‏خواندند، يعنى هر سه روز يك دور قرآن را ختم مى‏كردند. آن‏قدر از هوش و ذكاوت برخوردار بودند كه نسبت‏به آنچه در ضمير انسان مترتب مى‏شد آگاه بودند.

                                     

                                           مجالس

 ****امام معمولا در مجالس سكوت اختيار مى‏كردند، مگر موقعى كه كسى از ايشان چيزى مى‏پرسيد. با مردم همزيستى داشتند و با خضوع تمام سعى مى كردند كه زودتر سلام كنند. وعمل به احكام دين مورد تاكيد ايشان بود.

                                        نفرت امام

*****ايشان از مردانى كه به همسرانشان جفا كرده، آن‏ها را طلاق مى‏دهند و همسر ديگرى اختيار مى‏كنند، به شدت نفرت داشتند. البته مسائل اخلاقى ايجاب مى‏كرد كه اين نفرت را ابراز نكنند. امام در مورد مهريه فرزندانشان حد متعارف را در نظر داشتند. مقدار زيادى را نمى‏پذيرفتند، ولى قانع به اين هم نبودند كه كسى فقط يك كلام الله مجيد را مهر قرار دهد.

                                    

                                  نصیحت  به طلاب

***يكى از شاگردان و مريدان امام مى‏گويد: روزى براى تكامل معنوى و تهذيب روح از حضرت امام راهنمايى خواستيم آن حضرت، با يك جمله كوتاه،

يك دنيا مطلب به ما گفتند: «سعى كنيد در اخلاص عمل‏»

                             

                              وضو گرفتن

***براى وضو يك قطره آب اضافى مصرف نمى‏كرد، حتى بين مسح سر و شست‏وشوى دست راست و چپ شير آب را مى‏بستند تا مبادا آب اضافى از شير خارج شود.

                                 

                  تواضع  در نشستن

****حضرت امام وقتى‏واردمجلسى‏مى‏شدند هرجا كه بود مى‏نشستند، و غالبا دم در و در جمع مردم كوچه و بازار مى‏نشستند و هيچ‏گاه مسندنشين نبودند.

                             

                   بگذارید من بمیرم

*****در كنار حسينيه جماران، محلى از پول مردم ساخته شده بود كه بانى داشت و قرار شده بود كه كمى به ظاهر حسينيه برسند، روزى امام آمدند و ديدند كه بناها و كارگران مشغول گچ‏كارى در حسينيه هستند. امام با عصبانيت‏بيرون آمدند و جمله بسيار عجيبى فرمودند: بگذاريد من بميرم و شما اين كارها را انجام دهيد.»

 

برگرفته از پایگاه اطلاع سانی امام خمینی

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم آذر 1386ساعت 10:47  توسط روح الله   |